Castratie

juliusendieuwertjeNu het konijn geleidelijk aan steeds meer een aanvaard huisdier gaat worden, komen er ook steeds meer mensen die er iets voor over hebben hun Flappie een kwalitatief goed leven te geven. Het begint - dat kun je overal op deze site lezen - door te dringen dat in een konijn meer zit dan men denkt, en dat er ook heel wat aan het gezelschap van konijnen te genieten valt. Maar alles staat of valt weer eens bij je mentaliteit, verantwoordelijkheidsgevoel en openstaan. Voor een gelukkig konijnenleven is het hebben van veel aandacht van een mens, maar liever nog een konijn als partner, onontbeerlijk. En de beste combinatie blijkt dan altijd weer te zijn die tussen (gecastreerde) ram en voedster - en als je nadenkt is dit ook natuurlijk! (zie pagina Koppelen)

Vaak wijzen dierenartsen op de risico's van het onder narcose brengen van konijnen. Het is inderdaad riskanter dan bij kat en hond (al was het alleen al omdat het tot nu toe minder vaak gebeurde),maar ook omdat konijnen een extra factor hebben die gevaarlijk kan zijn : hun stress. Een konijn is ook lastiger in de juiste DIEPTE van narcose te brengen, en de marge voor de veilige narcose is met een injectie vrij klein, en dus risicovoller. Er zijn echter nieuwere methodes op dit vlak, die lang niet alle dierenartsen onder de knie hebben. Zij zullen dit echter niet altijd eerlijk toegeven, en je wilt natuurlijk niet dat jouw konijn PROEF-konijn wordt om op te oefenen. De beste methode is er één van een combinatie van een verdoving (kalmerend middel) en (als dit nodig is) het gebruik van gas via een gezichts-masker. Hiermee is het risico dat het konijn in de narcose blijft een stuk verkleind.

Wobsam3Er zijn meerdere redenen om een ram te laten castreren.

Het mannelijke dier hoeft zijn leven niet meer in eenzaamheid te slijten. Het is echter een grote uitzondering dat twee gecastreerde rammen (laat staan ONgecastreerde) het blijvend met elkaar kunnen vinden - de grootte van de leefruimte speelt hierbij wel een rol.

Nestjes jonge konijnen willen we voorkomen, omdat het op voorhand hebben van GOEDE baasjes een haast onrealistisch streven is. En mensen die mondeling toehappen de jongen te zullen nemen, trekken zich later terug als de dieren plaatsbaar zijn na 6-7 weken. Er is een groot konijnenoverschot: laten we de crepeer-gevallen en ongewensten eerst helpen. Voorkom daarom voortplanting.

De sterke geur van de urine neemt na castratie enorm af, evenals het sproeien om de wijfjes te lokken en te bewijzen dat de besproeide een vriendinnetje van het rammetje is. Ook de agressie neemt af, en het soms dwangmatige wip-gedrag (bij ons woonde een nijn dat elke mensen-voet hiervoor gebruikte).

Het is makkelijker een gecastreerde ram zindelijk te maken. Kortom, jij en de ram hebben meer rust en een hogere kwaliteit van leven.

Waarop te letten bij de operatie.

Een konijn MAG niet vasten VOOR een operatie. Dit vasten is om bij andere dieren het braken ten gevolge van de ontstane misselijkheid te voorkomen. Konijnen kunnen niet braken (of ze ook niet misselijk worden ....), dus speelt dit niet. Maar, het grote gevaar voor een konijn is: stil-liggende darmen (=stasis) - de keutels blijven weg en we moeten ingrijpen om de darmbeweging weer op gang te krijgen met behulp van dwangvoeren, laxering, zachte massage etc. Dit gevaar is dan ook kleiner als het dier NIET vast voor de operatie, en gelukkig is dat dus ook niet noodzakelijk. Bovendien is er snel gevaar voor uitdroging - let dus goed op of het dier weer eet en/of drinkt. Daarom is het aan te raden de "patient" tijdelijk apart in een kooi/hok te houden. Zo houden we zicht op de drinkfles/drinkbak en het voer. Belangrijk ook is weer het eten van hooi. Bovendien is het wijs om de eerste paar dagen het konijn op een krant met een handdoek te zetten - hooi en stro en zelfs houtsnippers prikken in de wond en kunnen ontstekingen veroorzaken. Kijk geregeld of de wond er mooi uitziet en of ze er niet aan hebben geknaagd.

Bij onze dierenarts is het standaard de rammen te castreren onder LOKALE verdoving. Onze stichting laat zóveel rammen castreren en het aantal missers is zo klein, dat we uit ervaring spreken dat dit een beproefde methode is. Voor info: Dierenkliniek Horsterweg Ermelo http://www.dierenkliniek-ermelo.nl/.

Dit neemt een aantal risico's weg: de rammen eten weer sneller (kans op stasis kleiner) en zijn sneller hun oude zelf, de lichaamstemperatuur is ook normaal gebleven. Hoewel ze in het begin minder eetlust tonen (ik heb ze dan voor de operatie even lekker wat toegestopt...) en ze zich wat trager en zielig gedragen, meestal is dit met 12 uur over ... De hechtingen zijn oplossend en hoeven dus niet verwijderd te worden. Een laatste voordeel: hier en daar is de prijs voor castratie onrealistisch hoog - wat in het nadeel van de konijnen is, omdat dan minder mensen er toe over zullen gaan en zij dus eenzaam blijven etc - door de lokale verdoving heeft men een zekere kostenpost minder. Het is mijn plan nog eens een prijsvergelijking te doen.

Het koppelen na de operatie.

Hierover bestaan ook uiteenlopende visies. Zelf houden we aan wat een zeer geroutineerde konijnen-dierenarts in Engeland hierover schrijft (Virginia Richardson, RABBITS, Health, Husbandry & Diseases, Blackwell publishing, copyright 2000). Zij geeft aan dat na 10-14 dagen het sperma van de ram niet meer leeft. Tot nu toe adviseren we een veiligheids-marge van 2 weken voordat men koppelt. Hierbij hebben wij nog nooit zwangerschappen gehad ....